Met gepaste trots presenteert KLEIN LAND op 2 t/m 11 juli 2010 tijdens het Over het IJ festival in de lobby van de majestueuze Shelltoren aan het IJ: EERST DE BONUS, DAN DE MORAAL, het tweede deel van het theatrale drieluik OMDAT HET KAN.







KLEIN LAND maakt voorstellingen over de absurditeit en banaliteit van het dagelijks leven. In de voorstellingen van KLEIN LAND lopen personages zoekend naar zingeving rond, zich bewust van de absurditeit van het dagelijks leven maar er niet aan ontkomend. In aforistische, geestige dialogen denken ze luidop na over toeval, angst en liefde. KLEIN LAND zoekt naar situaties, plekken en omstandigheden die op een schrijnende en vaak zwart komische wijze het droevige geploeter van de grootstedelijke mens illustreert. Tegenover de zwartgalligheid en de ironie stelt KLEIN LAND de troost van de fantasie. Dankzij de verbeelding is de mens in staat zich uit het aardse tranendal te bevrijden. Voorstellingen van KLEIN LAND worden gekenmerkt door een magisch realistische inslag.

Wat wil KLEIN LAND?

KLEIN LAND wil ongepolijst theater brengen op een spannende locatie waar het publiek de voorstelling als een belevenis ervaart. De kruisbestuiving van de verschillende disciplines en het spel met speelniveaus en realiteiten leidt tot een geheel eigen stijl die continu in ontwikkeling is. Voorwaarde voor iedere voorstelling is het zelf op zoek gaan naar nieuw materiaal. De voorstellingen worden bedacht, gemaakt en geschreven door de makers van KLEIN LAND, in nauwe samenwerking met wisselende gastspelers, musici en (eind)regisseurs. Materiaal dat geïnspireerd is op onze eigen waarneming, onze leefomgeving, onze eigen tijd en onze eigen ideeën. KLEIN LAND wil voorstellingen maken over het hier en nu. Over de wereld van vandaag. Over de gevolgen van de kredietcrisis, over emotionele handicaps, vereenzaming van de grootstedelijke mens in de openbare ruimte, over miscommunicatie, geweld en angst voor het vreemde. We hebben een voorliefde voor de banaliteit van het leven, daar waar het samenleven gênant wordt.

KLEIN LAND Grote verhalen

Belangrijke inspiratiebron bij het creëren van nieuwe voorstellingen is de vraag: Hoe om te gaan met het wegvallen van de Grote verhalen, de tradities en rituelen? Hoe om te gaan met de achtergelaten open plekken? Hoe gedraag je je als atheïst op een crematie? Hoe onderbouw je de wens even stil te zijn voor het eten? Onze generatie weet niet beter of alles valt om. Of het nu onze ouders zijn die van hun voetstuk vallen of het onderwijs, politieke theorieën of economische systemen. Alles valt om. Ons hele leven al valt er van alles om. Wij zijn een generatie die ter wereld komt met stoffer en blik. Wij weten niet beter dan dat wij de brokstukken van vorige generaties opruimen. Na de val van het Christendom, de val van het Communisme lijkt nu ook het Kapitalisme te zijn omgevallen, te zijn gestruikeld over zijn eigen veters. Is dit het door Lyotard voorspelde einde van de Grote verhalen? Het failliet van de verzorgingsstaat, de maakbare samenleving, het op zichzelf teruggeworpen individu? Het einde van de overkoepelende filosofische theorieën van wetenschap en geschiedenis voltrekken zich onder onze ogen en laten los. Alles laat los. Alles valt om. Daar kijken wij niet meer van op. De beloofde bevrijding van de mensheid door de rede en religie is uitgebleven. Misschien dat de fantasie, de verbeelding ons in de komende decennia wat troost kan bieden.